• Αρχική
  • Ποίηση
  • Πεζογραφία
  • Διάβασε
  • Βιογραφικό
  • Επικοινωνία

Ωδή Δέκατη Έβδομη

Είμαι όλος τα μάτια σου
Η σκοτεινότητα και το ανίσκιωτο

Είμαι το απόμακρο βλέμμα
Που καθώς έχει αποκοπεί από την καρδιά σου
Δεν μπορώ να εξακριβώσω
Αν έχει σώσει εντός του λίγη αγάπη
Ή αν έχει μόνο την ανειρήνευτη περιφρόνηση
Ενός λαβωμένου θηρίου

Είμαι όλος τα μάτια σου
Η εμμονική όραση προς το πρόσωπό σου
Που στέκεται εμπρός μου σαν τείχος απελπιστικό
Για να μη μάθω ποτέ
Αν έχει δάκρυα αυτό το θανατερό κοίταγμα
Αν αυτή η πάμψυχρη ομορφιά έχει καλοσύνη

 

[ πίσω ]
copyright © 2016 alkiviadismallidis.com  -  Αλκιβιάδης Μαλλίδης | Ποίηση | Πεζογραφία